In het UMCG weet mijn zus Anneke nog niet zo goed de weg. Ze loopt gedwee naast me, zo van “Carolien weet de weg wel”. We passeren wachtkamers vol zieke mensen. Deze wereld begint langzaam vertrouwd te voelen.
Vandaag heb ik de vijfde ban de 30 bestralingen van mijn borst. Binnen gekomen word ik vriendelijk ontvangen door een jongeman, die me glimlachend helpt. Ondanks mijn lichte verkoudheid, lucht zijn humor en de kleine grappen mijn hart op. Het maakt het zware moment lichter.
Op de behandeltafel stellen ze onbelangrijke vragen over mijn weekend. Ik vertel dat ik veel knoflook heb gegeten, en er wordt gelachen. Na twintig minuten stap ik van de tafel af. “Tot morgen mevrouw Van Halsema,” klinkt het vrolijk.
In de wachtkamer ontmoeten we enkele zussen. Ze zitten daar met veel pijn en verdriet, openhartig over hun ziekte. Het raakt me diep. Aan de andere kant zit een dame van rond 39, ook strijdend tegen kanker. Het doet me beseffen hoe verwoestend deze ziekte kan zijn. Ik voel dankbaarheid dat ik “gewoon” borstkanker heb.
Voor we vertrekken, zeg ik gemeend tegen mijn lotgenoten: “Zet ’m op he!” Hun glimlach met een vleugje hoop raakt mijn hart. Heer, zegen deze vrouwen. Wat zou een mens toch zonder U moeten.
Op de terugweg bezoek ik mijn kleindochter Floortje. Wat heerlijk om haar te zien, haar lach brengt een moment van pure vreugde na deze intensieve dag.
Ja ik leer het al: werken met blog. Wat een verhaal Carolien schrijf je. Inderdaad oals je zelf al zegt,wat moet een mens zonder God. samen met Hem deze strijd aangaan maakt je toch sterker. Voor morgen, Gods zegen.
BeantwoordenVerwijderenGoed gedaan Hillie, bedankt voor je reactie, in mijn zwakte zal Hij me sterken. Dat is een hele troost.
VerwijderenLiefs Carolien
Lieve Carolien,
BeantwoordenVerwijderenMet een smile zit ik je blog weer te lezen, wat kun je toch heerlijk schrijven, het is net alsof ik even een kletspraatje maak achter de balie. En dan merk ik ook weer dat ik je mis bij IdB. Even die gezellige praatjes en bemoedigingen naar elkaar toe.
En wat een kracht dat je nog zo positief kunt schrijven!
Lieve Carolien, heel veel sterkte toegewenst de komende tijd, ik denk en bid regelmatig aan en voor je.
Liefs Jelly
Hoi Jelly, wat reageer je altijd lief. Ook ik heb een smile on my face als ik dit van jou lees. Ja onze gezellig praatje mis ik ook. Collega's zijn best belangrijk, maar op dit moment is mijn genezing belangrijker. Geweldig om te horen dat je van mijn blog geniet, ik doe het ook het is zo'n mooi middel om alles van me af te schrijven en ook een beetje contact te hebben met de mensen die mijn blog volgen, ik waardeer de reactie erg.
VerwijderenDag lieve collega.
Groetjes Carolien.
Hey lieve zus,
BeantwoordenVerwijderenWat schrijf je mooi!!eh...beetje raar misschien maar je neemt me iedere keer zó mee in m'n verbeelding. Hoe je daar loopt door de gangen, de inkijkjes in de wachtkamers, zelfs de dames van de wachtkamer beginnen te leven voor me... en je gang van kleedkamer naar behandelruimte, het 'normale' van bloot zijn in die wereld van het UMCG...je vestje...En wat boffen de dames van de wachtkamer dat jij ze ziét! You've got mail van Caroliens-Seasons...oh wat schrijft ze vandaag weer denk ik dan. Bedankt voor je openheid en de bemoediging die van jou uitgaat! En wees er zeker van dat je naam door de hemel gonst...Er wordt veel voor je gebeden! Ook morgen als je weer gaat voor de bestraling ben je niet alleen. Hij is bij je en naast je en om je heen.
Moi laiverd, hoop je snel te zien.
Xx Zwanieta
Lieve zus, wat een lieve reactie, ik moest er een beetje om huilen, vooral om het zinnetje... "En wees er zeker van dat je naam door de hemel gonst." Ik ga deze zin als titel gebruiken voor mijn volgende bericht.
VerwijderenFijn dat je er zo van geniet, ik doe het ook, voor mij is het net zo bijzonder en bemoedigd dat mensen zo reageren.
Hoop je zondag weer te zien.
Groetjes Carolien
Hai liefie,
BeantwoordenVerwijderenSterke vrouw! Ben zo trots op je ;)
Wanneer je strakjes weer helemaal beter bent, moet je een boekje laten drukken van je Blog. Dan bemoedig je nog veel meer mensen en met name degenen die er zelf ook doorheen moeten.
Heel veel zegen en dat je ook tot zegen mag blijven voor de medepatiënten.
Knuf,
Janine
ps: wil je je blog ook naar mijn email adres sturen?
Héhé...ben ik nog even.
BeantwoordenVerwijderenIk heb mijn email adres ingevuld, dus nu zal ik je updates wel automatisch krijgen.
doegie...
ps hoop dat het nu goed gaat met de automatische update, anders trek maar even aan de bel, mailen mag ook ;-)
VerwijderenHallo lieve Carolien,
BeantwoordenVerwijderenWat ben je sterk en dapper samen met Hem! Geweldig om je verhalen te lezen en het mee te beleven, tot op zekere hoogte.Je bent vaak in mijn hart en gebeden.
Heel veel sterkte lieverd,
Marianne.
Dank je wel Marianne, ben blij dat ik vaak in je gedachten ben, ik ervaar ook dat ik wordt gedragen door alles heen.
VerwijderenHoop je zondag weer te zien.
Liefs Carolien
Hallo Carolien,
BeantwoordenVerwijderenVia Paula ben ik aan je 'adres' hier gekomen. Wat is jouw leven, en die van je dierbaren om je heen, op de kop gezet. Vol bewondering lees ik je stukken op je blog. Er gaat veel kracht en vertrouwen vanuit. Terwijl de worsteling er ook niet minder om is volgens mij.
Van harte hoop en bid ik dat de chemo zijn werk mag doen en er een heel lang en fijn leven na de chemo is.
En dat ik je tzt je zo vertrouwde gezicht bij de receptie zal zien.
Ik wens je heel veel kracht toe.
Hartelijke groeten,
Nienke Cnossen
Hallo Nienke, wat leuk dat je mijn blog leest en reageert, heel bijzonder. Ik heb jou een tijdje gevolgd en bewonderd, nu mag je mij volgen. Natuurlijk ga ik ervoor, maar het zal best een moeilijke tijd worden, maar wij beiden weten dat het is bagger wordt voordat het weer goed gaat. Kreeg een mooi kaartje waarop stond "achter de wolken schijnt Gods liefde." Daar kunnen we op vertrouwen.
VerwijderenHoop jou ook tzt weer te zien, dan kunnen we beiden stralen.
Liefs Carolien
Moi loiverd,
BeantwoordenVerwijderenWat kan ik me voorstellen dat die jongens wat 'lucht' brnegen in zo'n situatie! Bij het lezen van het hele verhaal denk ik nu toch; mooie items voor het OMBKT..
en wat is het waar dat die kleine Floortje zoveel betekent, zo'n kleine meisje die helemaal spreekt van leven en vrolijkheid!
Bij een lekkere lunch vertel ik de rest wat je verhaal weer doet. je hebt een hele leuke manier van schrijven in ieder geval.
dikke knuvvel mor weer en ehh... zet ém op hè!
haha geweldig die enthousiasme van jou, we houden hem erin (OMBKT).
BeantwoordenVerwijderenDe lucht (andere lucht) was niet zo prettig want ik had het hele weekend knoflook gegeten. Maar goed dat ik een snorkel op had en een klem op mijn neus.
Als Floortje lacht dan smelt ik, je weet er alles van he wat kleinkinderen doen in de harten van oma's.
Die lunch zie ik alweer naar uit. Heb jij al leuke items??