♡ Vrucht uit bagger

Een tijd terug had ik al een recept meegekregen van de afdeling oncologie. Eerst had ik het maar weggelegd, het was immers nog niet zover. Maar 6 augustus komt steeds dichterbij. Dus woensdag toch maar naar de apotheek.

Gisteren heb ik mijn medicijnen opgehaald. Het zijn er nogal wat en er moest veel worden uitgelegd. De assistent-apotheker nam rustig de tijd en had een groot inlevingsvermogen. Heel prettig.

Daar loop ik dan, met een zakje vol middelen die mij beter moeten laten voelen in een tijd van bagger. En ineens moet ik denken aan… bagger.

De dakgoten van mijn schuurtje schoonmaken. Niet mijn favoriete klus. Met handschoenen aan sta ik op de trap en schuif de smurrie één kant op. Wat een lucht… brrr.

Toch is mijn tuin voor mij ontspanning en zie ik daar Gods schepping in. In het voorjaar koop ik altijd mijn favoriete bloem: de vlijtige lies. In het najaar ontstaan er zaaddoosjes die open springen en hun zaad verspreiden. Een wonder op zich.

Een keer had ik de dakgoot niet schoongemaakt. In het voorjaar ontdekte ik tot mijn verbazing dat er een zaadje was ontkiemd, juist in die bagger. Afgestorven, maar weer tot leven gekomen door de zon.

In de natuur geldt een wet: een bloem moet eerst afsterven voordat hij vrucht kan dragen.

Mijn vriendin zei: “Het moet eerst lelijk worden, voordat het weer mooi kan worden.”

Een ander zei: “Zie het als een onweersbui, die drijft ook weer weg.”

Het raakt me, want ook in mij zal dit seizoen van alles bagger worden. Het is mijn onweersbui. Maar daarna zullen de vogels weer zingen en zal ik weer vrucht dragen.

Lukas 8:15 HTB

Maar het zaad dat in goede, vruchtbare grond terechtkomt, zijn de mensen die met een goed, oprecht hart naar de woorden van God luisteren en zich eraan houden. Het zaad brengt vrucht voort in hun leven, omdat zij volhouden.