Zondagmorgen
Ik zit in mijn nachtkleding voor de tv. Family 7 is mijn favoriet.
Even niet naar de kerk, ben te moe.
Mijn gemoed is onrustig en wiebelig. Mijn batterij begint wat leeg te raken.
De herfst heeft nooit zo’n goede invloed op mij.
Achter het glas is het prachtig. Een stralend blauwe lucht. De zon schijnt.
Gele bladeren dwarrelen door de lucht en laten zich meevoeren door de wind.
Ik sluit mijn ogen en bid zachtjes:
“Heer, alstublieft… zegen mij.”
De stemmen van prachtige mensen uit het programma Homecoming vullen mijn kamer.
En niet alleen mijn kamer… als een oceaan stroomt het mijn ziel binnen.
Stralende mensen, stemmen als nachtegalen.
De hele crew is in Israël en laat indrukwekkende beelden zien van Jeruzalem.
Het is mijn hartsverlangen om ooit naar het land te gaan waar Jezus heeft rondgelopen, mensen heeft genezen, heeft geleden en is gestorven… en weer is opgestaan.
Een uur van aanbidding.
My God is an awesome God.
Het heet niet voor niets “Homecoming”.
Het is thuiskomen bij Hem…
Die alles geeft wat ik nodig heb.
De herfst voelt ineens weer een beetje als lente.
Lieve Carolien,
BeantwoordenVerwijderenEen prachtig lied het heeft me geraakt.
Er past maar een woord op jou verhaal.AMEN
Veel liefs,
Grietha
Inderdaad lieverd, maar ook op jouw verhaal.
BeantwoordenVerwijderenLiefs je zus (schoon)