Pagina's

woensdag 29 augustus 2012

♡ Haarlokken op de grond


Zaterdagavond 25 augustus
Ik zit in de keuken van mijn dochter Wendy. Zij zal mijn haar scheren. Het tasje met kappersspullen wordt opengemaakt, de tondeuse in het stopcontact gestoken.
“Ben je zover, mam?” vraagt Wendy.
“Ja,” zeg ik. “Het is goed.”

De laatste dagen dacht ik na over hoe ik dit wilde doen. Uiteindelijk besloten: Wendy en ik doen het samen. Miranda kon er niet bij zijn, maar we voelen haar steun van afstand.

Langzaam vallen mijn haarlokken op de keukenvloer. Af en toe lachen we om een grapje. Mijn schoonzoon aait mijn wang: “Kanjer.”
Dan de spiegel… Daar sta ik met een kaal hoofd. Nog niet eens zo lelijk, had erger verwacht. We maken een foto voor Miranda. Bij het zien breken we samen in snikken uit. Ook zij huilt zachtjes aan de andere kant van de lijn. De foto spreekt boekdelen: berusting en liefde.

Ik zet mijn pruikje op; het voelt alsof er niets is gebeurd. Een glas wijn. Pff… dat is gebeurd, heb ik toch maar gedaan.
Ik neem afscheid, rij in het donker naar Appingedam. Ik ben rustig.

De Heer is mijn Herder,
Mij ontbreekt niets.



19 opmerkingen:

  1. Heftig hoor, ik had de foto en je hoofd al gezien en toch....
    gelukkig gaat het nu weer een beetje beter, maar het is een gevecht.
    Het is zoals Jan Peter zei: je bent een kanjer. Wees zoals dat lammetje wat zich zo heerlijk laat knuffelen, jou ontbreekt niets.

    Love you, Niedeke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat lammetje spreekt jou wel aan he, thanks lieve zus.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Lieve Carolien,
    Ook ik zit hier weer met tranen in mijn ogen na het lezen van jou season en dit is niet de eerste keer dat dit me gebeurt. Toen ik de prachtige aquarel van Andre zag had ik het ook even te kwaad, maar die prachtige foto van jou en Wendy sloeg natuurlijk alles. Wat ben je toch een mooie vrouw. Zelfs met een kaal ( prachtig ) hoofd, blijf je "een stuk". Het valt me wel op hoeveel meer jij en Nieteke op elkaar gaan lijken.



    Heel veel liefs en blessings

    ik blijf voor je bidden!

    Gerda






    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Gerda,leuk altijd jou reactie, doet me goed.
      Liefs Carolien

      Verwijderen
  4. Lieve Carolien,

    Wat een heftige foto van de vorige mail, bedoel ik. We kijken ernaar met tranen in de ogen. Je blijft hoe dan ook een mooie, dappere vrouw! Wat een mooi gaaf gezicht!
    Onderstaande foto’s zijn geweldig, het sjaaltje staat je echt charmant. Je ziet er echt heel mooi uit!
    Wij wensen jou toe voor morgen en altijd:

    Dat Zijn hand voor je zal zijn, om jou de weg te wijzen
    naast je om je te helpen
    onder je om je op te vangen
    boven je om je te zegenen.

    Wij bidden voor jou morgen en velen met ons!

    Wim en Marianne

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dank je wel, heel lief je reactie, door jullie steun met elkaar voel ik me ook dapper.
    liefs Carolien

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Jeetje, wat ben jij mooi zeg, laat die pruik maar rustig thuis! Werkelijk waar, super hip, en wat een moedig besluit van je...Ik ben super trots op je, Carolien!!!
    Groeten
    Johan / Anke

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Haha, jij heb dat ding niet voor niks, dank je voor je lieve woorden.
    Liefs Carolien

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoi Carolien


    Wat heb jij een mooi gezicht, je bent echt prachtig!

    Ik herinner me nog in het begin dat je vertelde dat Wendy het heel moeilijk vond en bang was dat ze je niet genoeg zou kunnen steunen.
    Wat een pracht meid! Ze is vele malen sterker dan ze dacht: moet ook wel met zo'n moeder.
    Wat een mooie foto. Moet eerlijk zeggen heb even gehuild, maar toen ik weer goed kon kijken was ik verbaasd en blij.
    Toen kwamen er traantjes van ontroering.
    Wat een mooie veelzeggende foto.

    Siepie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad heel knap van Wendy, het is ook voor haar en Miranda allemaal niet niks.
      Bedankt voor je bemoedigende reactie, heel lief.
      Doei knappert.

      Verwijderen
  9. Lieve tante...wat weer een stap! Zo dapper. En wat fijn dat je het op deze manier met je kinderen kunt beleven. ook ik hield het niet droog...de foto, het gegeven dat Wendy de kracht vond dit te doen, het kleine gebaar van Jan Peter, de tranen van Miranda...ze maken het allemaal zo tastbaar. Wat moet het als een zegen voelen dat ze zo om je heen zijn. En zoals al eerder gezegd...met of zonder haar...je bent een prachtmens!!!
    Dikke knuffel.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Lieve carolien,



    Wat een prachtige foto!!!!!!!

    Het zou één zijn voor in een fotoboek … wat ontroerend!

    Ik kreeg een brok in mijn keel toen ik hem zag, wat lief en krachtig ook.



    Wij zijn terug van vakantie. Ik heb je blogs alweer even gelezen, wat beschrijf je het mooi en zuiver.

    Het is een dikke klus lieverd en ik breng je bij Jezus voeten, de beste plek.



    Hele dikke knuffel!
    Janneke B

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Dank je wel lieverd, dat is zeker de juiste plek.
    Carolien

    BeantwoordenVerwijderen
  12. OOh wat heftig Carolien! Maar een hele mooie ontroerende foto met jou en Wendy samen. Trouwens het staat je nog mooi ook!! Ik wens je morgen heel veel sterkte met de tweede chemo kuur. Denk aan je XXX… liefs Karin N


    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ja het is inderdaad een ontroerende foto.
    Liefs Carolien.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ontroerend mooie en schitterende foto. Ik pink zelf ook even een traantje weg.

    Bijzonder om dit samen met je lieve dochter te doen.

    Je bent een prachtige vrouw!

    Lief om dit met ons te delen. Bedankt.

    Liefs Lyda. Tot gauw!


    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hallo Carolien,

    Wat goed dat je het zo samen met Wendy hebt gedaan. Het is een mooie
    ontroerende foto. Je lijkt op Miranda en inderdaad is het helemaal niet
    lelijk.
    Carolien heel veel sterkte gewenst voor morgen.

    Liefs,
    Grietha

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Knap he van Wendy.
    Liefs Carolien

    BeantwoordenVerwijderen