Vandaag ga ik naar het ziekenhuis in Winschoten.
Zus Anita gaat met me mee, en dat geeft al zoveel rust. We moesten er om 8.30 uur zijn, en om 9.00 uur werd ik geholpen door de radioloog. Ze prikte voorzichtig een kleine naald rond mijn tumor om een beetje radioactief spul in te spuiten. Gelukkig voelde ik er nauwelijks iets van.
Dit is om de schildwachtklier te vinden, de eerste klier waar het lymfevocht van de tumor naartoe stroomt. Zo kan de arts zien of er kankercellen zijn verspreid. Soms wordt er ook een blauwe kleurstof gebruikt, zodat de klier tijdens de operatie goed te zien is voor de chirurg.
Het klinkt allemaal zo technisch, maar voor mij voelt het als een belangrijke stap, een stukje zekerheid in alles wat komen gaat.
Na de prik mochten we even naar huis. Om 11.45 uur moesten we terugkomen voor foto’s van mijn borst en oksel. De arts kon de poortwachterklier gelukkig goed vinden.
Dat gaf me een klein beetje opluchting in deze spannende dag.
Morgen is de operatie. Spannend, dat is het zeker, maar ik voel me gesteund. Hij is bij me, en dat is zo’n geruststelling. Samen kunnen we dit aan.
 |
| Het kruisje onder mijn oksel waar de poortwachters klier zit zal morgen worden geopereerd. |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten