♡ Uitslag Mammaprint

Vandaag kregen we de uitslag van de mammaprint.

Els gaat met me mee. Ik hoopte op goed nieuws, maar de uitslag valt als een schok: hoog risico op uitzaaiingen.

Het advies van de arts: bestralen én chemo. Nee… dat durf ik nog niet te bevatten.

De tumor is agressief, een triple-negatieve borstkanker.

Wat betekent dat precies? vraag ik me af.

Het technische verhaal volgt: de kankercellen hebben geen receptoren voor oestrogeen of progesteron en maken niet teveel van het HER2-eiwit aan. Daardoor werken de standaard hormonale en doelgerichte medicijnen zoals Herceptin niet.

En hoe agressief is het eigenlijk?

Triple-negatieve borstkanker groeit vaak sneller dan andere vormen en heeft een grotere kans op terugkeer of uitzaaiingen, vooral in de eerste jaren na de behandeling.

Toch zegt de arts ook iets wat ik zo graag wilde horen:

"Je hebt borstkanker, maar het is goed behandelbaar."

Verslagen drinken we koffie, laten de tranen stromen, bellen de kinderen.

Thuis maken we een wandeling, praten, huilen en bidden.

Els begrijpt me zo goed; zij heeft dit zelf ook meegemaakt.

Uiteindelijk komen we tot één conclusie: hoe diep het dal ook is, Gods liefde is dieper.

Dankbaar dat we Zijn kinderen zijn.

"Wees sterk en moedig. Wees niet bang en laat je niet ontmoedigen, want de Heer, uw God, is met u, waar u ook gaat."

— Jozua 1:9

♡ Uitslag operatie borst

Weer naar het ziekenhuis in Delfzijl

Voor de uitslag van de operatie. Spannend…

Zijn er uitzaaiingen? Of is de poortwachtersklier schoon?

Wendy ging met mij mee. Om 11.45 uur hadden we de afspraak.

Gelukkig werden we snel geroepen.

De arts kwam al snel met het goede nieuws: de poortwachtersklier was schoon.

Wat een opluchting… ik had hem wel om de hals kunnen vliegen.

Het voelde alsof ik een tweede kans kreeg.

Hij vertelde er wel bij dat nog niet zeker is of chemo nodig zal zijn.

De uitslag van de mammaprint moet daar meer duidelijkheid over geven.

Ik heb zoveel mooie, bemoedigende kaarten gekregen.

Dat doet zó goed.

♡ Operatie tumor.

Vandaag wordt ik geopereerd. Het knobbeltje van 3 cm rond wordt uit mijn borst verwijderd en ook de poortwachtersklier wordt weggehaald.

Samen met Anita moeten we om half 8 in Delfzijl zijn. Om 9.00 uur lig ik in de operatiezaal en voor ik het doorheb, ben ik onder zeil.

Rond 11.00 uur lig ik alweer op de zaal en om 15.00 uur kon ik bezoek ontvangen. Het was me reuze meegevallen. Ik heb zelfs al een hapje gegeten.

Anita kwam op bezoek en was verbaasd dat ik er alweer zo kwiek bij lag. Natuurlijk werd er weer een foto gemaakt; ze heeft net een nieuwe smartphone. 😄

Maar… wat een voorrecht om in een rijk land te wonen. Ze opereren je gewoon zonder aanzien van persoon. Ben je rijk of arm, je wordt geholpen. En je krijgt geen rekening na die tijd.

Ik ben dankbaar: de tumor is uit mijn lijf.

Toch kan ik nog niet zeggen dat ik kanker-vrij ben. Daar zal groter geschut voor nodig zijn: CHEMO!!

Bijbeltekst:

"De Heer is mijn licht en mijn heil; voor wie zou ik vrezen?" – Psalm 27:1

♡ Poortwachtersklier wordt opgezocht

Vandaag ga ik naar het ziekenhuis in Winschoten.

Zus Anita gaat met me mee, en dat geeft al zoveel rust. We moesten er om 8.30 uur zijn, en om 9.00 uur werd ik geholpen door de radioloog. Ze prikte voorzichtig een kleine naald rond mijn tumor om een beetje radioactief spul in te spuiten. Gelukkig voelde ik er nauwelijks iets van.

Dit is om de schildwachtklier te vinden, de eerste klier waar het lymfevocht van de tumor naartoe stroomt. Zo kan de arts zien of er kankercellen zijn verspreid. Soms wordt er ook een blauwe kleurstof gebruikt, zodat de klier tijdens de operatie goed te zien is voor de chirurg. 

Het klinkt allemaal zo technisch, maar voor mij voelt het als een belangrijke stap, een stukje zekerheid in alles wat komen gaat.

Na de prik mochten we even naar huis. Om 11.45 uur moesten we terugkomen voor foto’s van mijn borst en oksel. De arts kon de poortwachterklier gelukkig goed vinden. 

Dat gaf me een klein beetje opluchting in deze spannende dag.

Morgen is de operatie. Spannend, dat is het zeker, maar ik voel me gesteund. Hij is bij me, en dat is zo’n geruststelling. Samen kunnen we dit aan.

Het kruisje onder mijn oksel waar de poortwachters klier zit zal morgen worden geopereerd.

                           

♡ Mijn behandelplan wordt besproken

Els

Ik was behoorlijk nerveus, gelukkig was mijn lieve vriendin Els bij me.

De chirurg was een rustige, fijne man. Hij legde alles goed uit en onderzocht nog een keer mijn borst. Er waren geen veranderingen.

Wel zat de tumor op een gunstige plek en was goed te behandelen.

Niet hormoongevoelig, dat dan weer niet gunstig, maar mijn oksels zagen er rustig uit.

De chemo is voorlopig uitgesteld. Eerst volgt de operatie.

Ze halen het knobbeltje weg en onderzoeken hoe agressief de tumor is en of er kankercellen in de lymfeklieren zitten.

Aanstaande donderdag moet ik naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek, een hartfilmpje en een gesprek met de anesthesist.

Op 18 april gaan ze de poortwachtersklier opsporen in Winschoten, en op 19 april word ik geopereerd in Delfzijl.

Na ongeveer tien dagen volgt de uitslag.

Het duurt nog even voor ik meer weet over de verdere behandeling. 

Alles hangt af van de operatie.

Maar nu is er, na een heftige week, even rust.

Even alles op een rijtje zetten.

En langzaam wennen aan het feit dat ik borstkanker heb.

Groetjes,

Carolien <><