Och, wat ben ik toch gezegend met zo’n tuin dichtbij.
Toen ik dit huis vijf jaar geleden aangeboden kreeg, was het dakterras nog helemaal leeg.
Meteen begon het te borrelen in mijn hoofd en mijn groene vingers gingen jeuken. Inmiddels is het een klein paradijsje op aarde.
Als ik ’s morgens, met halfdichte ogen, schoorvoetend naar het toilet loop, geeft het grote raam mij zicht op al het moois dat de schepping mij biedt.
De bloemen lijken te zingen: “goedemorgen”, en ik fluister zachtjes Uw naam:
dank U, Jezus.
Ben ik dan al wakker?
Spreuken 31:25
Kracht en waardigheid stralen van haar af;zij ziet elke nieuwe dag met vertrouwen tegemoet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten