14 jaar, na borstkanker.
Buiten zit ik op het bankje onder mijn zonnescherm.
Het is prachtig weer, en ik geniet van de warmte op mijn gezicht.
Mijn kleinzoon Iwan heeft bij mij gelogeerd en is meegeweest naar de kerk vanmorgen.
Hij is aan het spelen binnen en ik kijk naar de prachtige violen, hyacinten en primula’s die in mijn tuin helemaal openstaan om de zonnestralen van 29 maart te pakken te krijgen.
Er gaat een heerlijke geur van hyacinten langs mijn neus.
Ik zat terug te denken aan 29 maart 2012, precies op deze dag kreeg ik het slechte nieuws: borstkanker, triple negatief, 3de graad, 3 cm groot.
Wow, ben zo dankbaar dat ik alles heb overleefd en super gezond ben.
De geur van de hyacinten doet me denken aan de geur van Jezus, dat ik die geur mag dragen omdat God zoveel moois heeft gedaan in mijn leven.
Zoals in 2 Korintiërs 2:14-15 staat: “Wij zijn voor God een aangename geur van Christus…”
Een lopend vuurtje wil ik zijn, niet opgebrand door het leven, maar vurig en vol kracht.
En eerlijk gezegd… soms ook een beetje een chaotische vuurtje, met regelmatig twijfelen over onzinnige dingen of struikelen over HSP prikelen, maar een lach tover ik tevoorschijn,
want ja, het leven is te mooi om altijd serieus te doen. 😄
Geen opmerkingen:
Een reactie posten