♡ In de handen van de Herder

Soms zie ik ineens een traan aan de binnenkant van mijn bril.

Het stille verdriet in mij houdt zich niet stil.

Mijn gevoel zegt: nee, dit wil ik allemaal niet.

U weet het, Heer, U bent het Die naar mij omziet.

Uw Woord is als een lamp voor mijn voet,

want verder kijken,

dat is iets wat ik nu niet doen moet.

Het machteloze slaat op mijn lichaam,

soms zo moe dat ik niet wil opstaan.

Wat staat mij in het leven allemaal te wachten?

Het zijn de dreunen van de boze machten,

die mij onderuit willen halen

met grote leugens en rotte verhalen.

God is gelukkig veel groter en vermaant mij:

“Jij zult niet wankelen en je blijft staande naast Mij.

Zolang je dagelijks neerligt bij Mij,

blijft je hart ondanks alles toch vrolijk en blij.”

Ik veeg dat ene traantje van mijn bril.

Heer God, ik zal doen wat U wil.

En als ik niet wil liggen, Heer,

duw mij dan zachtjes neer.

Psalm 23:2 

Hij doet mij nederliggen in grazige weiden; Hij voert mij zachtjes aan zeer stille wateren.