Het is zover… mijn laatste chemokuur. Niet helemaal fris en fruitig, maar met groene nagels en een flinke dosis doorzettingsvermogen ga ik ervoor.
Maandag 19 november 2012 om 11.00 uur: mijn zesde chemokuur… mijn laatste. Yes!
De bijwerkingen van de vijfde kuur zijn nog duidelijk aanwezig. Vermoeidheid waar je “u” tegen zegt en… groene nagels. Ja echt. Geen groene vingers (die had ik al 😉), maar groene nagels. Het blijft bijzonder wat zo’n lichaam allemaal doormaakt.
Mijn ogen tranen regelmatig en zien er moe uit. Mijn wenkbrauwen zijn een beetje op vakantie en mijn mascara doet dapper zijn best om nog iets van charme terug te brengen.
Blij dat ik een vrouw ben en dit soort hulpmiddelen heb.
En dan de voordelen: geen ongewenste haartjes meer, nergens. Mijn hoofdhuid glimt gezellig mee onder de douche. Alles went… zelfs een kaal hoofd. Echt geschrokken ben ik er nooit van, maar ik kijk er wel naar uit dat het weer terugkomt. Scheelt voorlopig wel in de kapperskosten.
Woensdag was ik bij vrienden. Marianne had heerlijk gekookt en samen met Wim zat ik aan tafel. Eten, warmte, vriendschap… wat kan een mens daar van opknappen.
En toch… het blijft wisselen. Het ene moment voel ik me sterk, het volgende moment ben ik helemaal leeg. Vanmiddag was zo’n moment. De afgelopen dagen waren emotioneel en dat hakt erin. Die vermoeidheid is zo machteloos. Ik wil er niet aan toegeven… maar soms moet dat gewoon.
Er kwamen wat tranen. Gelukkig was Wendy er, mijn jongste, en ze was precies wat ik nodig had.
Morgen de laatste kuur. Willen jullie voor me bidden? Dat alles goed mag gaan en dat de bijwerkingen meevallen.
Het blijft zo bijzonder hoeveel mensen met me meeleven.
Ik voel me gedragen. Echt gedragen. Dank jullie wel.
Ik ben er nog niet helemaal, maar dit hoofdstuk mag ik afsluiten. In het begin was ik zo bang voor de chemo… echt bang. Ik dacht: dit overleef ik niet. Maar achteraf moet ik zeggen dat het me, stap voor stap, toch gegeven is en dat het te doen was. Gedragen, stap voor stap, tot aan de finish.
Hallo Carolien,
BeantwoordenVerwijderenWe bidden morgen voor je
Mathilde en Rik
Lieve Carolien,
BeantwoordenVerwijderenWe waren dit weekend in Stadskanaal om te helpen rondom de verhuizing van Jonathan en Deborah, maar ik heb zeker aan je gedacht en voor je gebeden!! Ik had de chemokuren in de agenda gezet, dus had een geheugensteuntje.;)
Lieve schat, vanaf nu kun je weer echt vooruit kijken.
Neem je tijd en rust lekker in de armen van je Hemelse Vader..
Dikke knuf!!
Gelllius en Janine
Lieve schat,
BeantwoordenVerwijderenWat heerlijk, dat je nu de laatste chemokuur gaat doen. Daarna kan je lichaam zich weer gaan herstellen en opbloeien! Na de herfst, de winter als tijd van rust,..........maar dan het voorjaar.......dat is mijn gebed voor jou, dat er nieuw leven ontspruit en je weer een jonge "blom"mag worden.
liefs Gerda