Een trosje witte balletjes glinstert in de zon; het zijn net kleine pareltjes.
Het lokte mij als kind om die besjes te plukken en op te eten.
Deze Petrustranen (sneeuwbesstruik) stond vroeger bij mijn ouders in de tuin.
Mijn moeder waarschuwde ons altijd voor de witte bessen: “Kom daar niet aan, want die zijn giftig.”
Het is eigenlijk maar een relatief kleine struik, met een gemiddelde omvang van 1,50 bij 1,70 m.
Volgens de plantenbijbel verborg Petrus zich in deze struik toen hij vluchtte voor de soldaten van Pilatus.
Hij weende bitter om zijn verraad, en zijn tranen bleven als witte parels aan de takken hangen.
Deze kleine struik stelde niet veel voor, maar Petrus moest zich diep gebogen hebben om zich uit pure ellende en schaamte te verstoppen, zodat niemand hem kon zien.
Wat een genade dat Jezus na de opstanding tegen hem zei:
"Weid Mijn lammeren."
Wat een diepe, volmaakte liefde, hoe Jezus met ons nederige mensen omgaat.
Hij vergeeft en blijft ons aanmoedigen.
Luc 22:62
En hij ging naar buiten en weende bitter.
