al die angst van mensen, een ongelooflijk verhaal.
Je merkt hier nog niks van al die ellende en verdriet,
Of wil mijn hart niet weten wat mijn oog ziet?
Ik druk het weg, geen nieuws wil ik horen,
want het zal mijn nachtrust weer verstoren.
Zoveel haat en verdriet, de wereld staat in brand.
Ik weet het, dan lijk ik op een struisvogel met de kop in het zand.
De Schepper heeft nog steeds de touwtjes in de handen,
Daar kan ik met mijn bange hart landen.
En als dan onderweg dit tegenkom.
Weet ik, God is alom.
